Laatste artikels

het Woord kennen, beleven, doorgeven én ernaar handelen

internationale jongerenontmoeting Rome

maandag 12 maart 2012

internationale jongerenontmoeting (13 - 17 jaar)

Van 17 tot 21 februari waren in Rome 400 jongeren van 17 verschillende nationaliteiten bijeen. Ze waren tussen 13 en 17 jaar en oefenden zich in evangelisch leven. Onder hen, acht enthousiaste Belgen.

Het programma omvatte plenumvergaderingen, groepsactiviteiten, gesprekken over actuele onderwerpen en momenten om met God alleen te zijn.
De jongeren voelden zich zelf verantwoordelijk voor het welslagen van de ontmoeting en deden enthousiast mee met een reeks workshops rond het Woord in verschillende hedendaagse vormen van communicatie.
In kleine groepjes maakten ze kennis met de geheimen van de reclame en met technieken die worden gebruikt door tv-journaals en het internet. Ze brachten een bezoekje aan de redactie van www.focolare.org en aan de persdienst van de Focolarebeweging. Ze mochten oefenen met Teens TV, Teens Radio, de Italiaanse Nieuwe Stad (Città Nuova), het audiovisuele centrum Santa Clara en de informatica-afdeling.

Een paar gingen daarna de burgemeester van Grottaferrata interviewen. Ze stelden hem vragen over Chiara Lubich, die ereburger is van zijn gemeente, over zijn engagement als christen in de politiek, over de rol van jongeren in de stad.

Een grote groep bereidde samen met de internationale performancegroep Gen Rosso een opvoering van de musical Streetlight voor (zoals in het Belgische project Together4Peace!). Voor de opvoering zelf stelde de burgemeester van Genzano het sportpaleis ter beschikking en de toegang was gratis.
Het thema van de musical - de andere is geen vijand - was aanleiding voor de jongeren om in het licht van het evangelie uit te wisselen over wat zij zelf leven. Jongeren uit Afrika, Europa en Zuid-Amerika vertelden elkaar hoe ze bijvoorbeeld een wraakneming voor geleden schade hebben vergeven, dat ze ervoor kozen tegen de stroom in te gaan en niet toe te geven aan de makkelijkste oplossing.

‘Tijdens een basketbalwedstrijd’, vertelt André, ‘kwam iemand van de tegenspelers door mijn schuld ten val. Ik liep op hem toe en hielp hem overeind. Onze trainer op de bank wond zich daarover op. Dit had ik volgens hem niet moeten doen. Ik vond nochtans dat ik die jongen moest liefhebben, en tegelijk ook mijn trainer, en dan wel door hem te laten begrijpen dat aandacht hebben voor een tegenspeler best kan samengaan met winnen.’