Laatste artikels

Algerije, Tlemcen: Moslims van de Focolarebeweging houden hun eerste congres

van 2 tot 7 juni 2011

dinsdag 5 juli 2011

Tlemcen, dat dit jaar culturele hoofdstad van de islam is, bood een prachtig kader voor deze vijfdaagse waarin moslims mochten ontdekken en ervaren hoe ook zij het ideaal van de eenheid kunnen beleven.



Chiara Lubich kondigde in 1992 de geboorte aan van de Focolarebeweging van moslims. Twintig jaar later zien we haar profetische woorden gerealiseerd. Een veertigtal moslims uit Europa en het Midden-Oosten ontmoetten in Tlemcen de focolaregemeenschap van Algerije, die zelf grotendeels moslim is en al meer dan 45 jaar in deze geest leeft.

De aanwezige islamdeskundigen vestigden er in hun conferenties net als Chiara Lubich in haar videoboodschappen de aandacht op hoezeer het engagement van gelovige moslims en het charisma van eenheid en broederlijkheid op elkaar zijn afgestemd. In een open en vrije sfeer werden heel wat vragen beantwoord. Het is erg hoopgevend te mogen vaststellen dat de twee geestelijke stromingen helemaal niet onverzoenbaar zijn, maar elkaar juist kunnen bevruchten (het is vanzelfsprekend dat op basis van de wederzijdse respect er geen sprake is van syncretisme en bekeringsijver).

Tijdens een rondleiding door Tlemcen en Oran leerden de deelnemers de cultuurrijkdom en het spirituele erfgoed van deze steden kennen en zochten ze toenadering tussen de verschillende islamstrekkingen onder hen.

Dit is wat een van de deelnemers achteraf schreef:
‘Ik hoop dat de herinnering aan de diepe gevoelens en sterke ervaringen die we hebben opgedaan in dit stukje paradijs dat het congres in Tlemcen toch echt was, nooit door de dagelijkse beslommeringen zal worden uitgewist. Het was voor mij een erg verrijkende ervaring. Elke aanwezige was een waar geschenk van God, elk gesprek, elke ontmoeting. Wij hebben een prachtig project: wereldwijde broederschap! Ik zou iedereen willen bedanken die van ver of nabij bij de voorbereiding en de realisatie van het congres betrokken was en ook alle deelnemers, want door hen heb ik begrepen dat dit geen utopie is maar een project in uitvoering.’